10 grudnia — Matki Bożej Loretańskiej

Matka Boża Loretańska w sposób szczególny czczona jest w sanktuarium domu Najświętszej Maryi Panny w Loreto (k. Ankony) we Włoszech. Jest to dom z Nazaretu, w którym Archanioł Gabriel pozdrowił przyszłą Matkę Boga i gdzie Słowo stało się Ciałem.
Centralne miejsce w ołtarzu bazyliki zajmuje łaskami słynąca figura Matki Bożej z Dzieciątkiem; postacie okrywa jedna dalmatyka, a twarze Matki Bożej i Dzieciątka mają ciemne oblicza. Z tego względu Matka Boża Loretańska nazywana jest Czarną Madonną. Pierwsza figura, która pochodziła z XIV wieku spłonęła w 1921 roku. Wykonano nową (dłuta Leopolda Celaniego).

Papież Bonifacy IX, na przełomie wieków XIV i XV ogłosił bazylikę w Loreto miejscem cudownym, zostało również ustanowione święto Przeniesienia Domu Nazaretańskiego, choć miało ono charakter lokalny i nigdy nie stało się powszechne. Poczynając od końca XIII wieku do Loreto, miejsca szczególnych uzdrowień i nawróceń, przybywali i przybywają pielgrzymi z całego świata. Byli tam m.in. Katarzyna ze Sieny, Franciszek z Pauli, Ignacy Loyola, Franciszek Ksawery, Franciszek Borgiasz, Ludwik Gonzaga, Karol Boromeusz, Benedykt Labre i Teresa Martin.
Papież Leon X w swojej bulli wysławiał chwałę tego miejsca i proklamował wielkie, niezliczone i nieustające cuda, które za wstawiennictwem Maryi Bóg czyni w tym kościele.

Swoje uzdrowienie zawdzięcza Matce Bożej z Loreto także przyszły papież Pius IX. Będąc młodzieńcem zachorował na epilepsję, a lekarze nie widzieli żadnych szans nie tylko na przywrócenie zdrowia, ale także zapowiadali rychłą śmierć. Przyszły papież odbył pielgrzymkę do Loreto, aby błagać o uzdrowienie. Ślubował tam, że jeśli otrzyma tę łaskę, wstąpi w stan kapłański. Gdy Święta Dziewica wysłuchała go, po powrocie do Rzymu został księdzem, mając 21 lat. To właśnie papież Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu. Z Loreto związana jest też Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny. Litanię tę zatwierdził w 1587 roku papież Sykstus V. W 1920 roku papież Benedykt XV ogłosił Najświętszą Maryję Pannę Loretańską patronką podróżujących samolotami i odtąd lotnicy czczą Ją jako swoją opiekunkę.

Historia Domku Loretańskiego
Ziemskie mieszkanie Maryi składało się z dwóch pomieszczeń: groty wykutej w skale (czczonej do dzisiaj w Bazylice Zwiastowania w Nazarecie) i części dobudowanej z kamienia, przylegającej do skalnej ściany. Dom Nazaretański zwany jest Sancta Casa (casa oznacza chatkę, a więc ubogi domek). Porównanie techniczne Świętego Domku z grotą w Nazarecie wykazało, że stanowiły one kiedyś jedną całość.
Dom w Nazarecie w Galilei, w którym mieszkała Najświętsza Maryja Panna, otaczany był czcią już od pierwszych wieków chrześcijaństwa; w IV wieku po Chrystusie zbudowano tam piękną świątynię.
Pod koniec wojen krzyżowych, w 1263 roku, muzułmanie zajęli Nazaret, zburzyli bazylikę, jednakże pozostawili nietknięty Święty Domek, licząc na to, że będą czerpać zyski z licznie odwiedzających to miejsce pielgrzymów. W 1291 roku Sancta Casa zniknął z Nazaretu i pojawił się najpierw w Dalmacji. Według pobożnej legendy, w nocy z 9 na 10 grudnia 1294 roku, domek został przeniesiony przez aniołów nad wybrzeże Adriatyku, niedaleko miasteczka Recanati, na prywatną posiadłość, znajdującą się na porośniętym laurowym lasem wzgórzu o nazwie Loreto.

Loreto było pierwotnie wzgórzem położonym w bezludnej okolicy i porosłym wawrzynowym gajem. Łacińska nazwa wawrzynu brzmi laurea albo lauru; laureatum oznacza gaj wawrzynowy. Wzgórze z gajem wawrzynowym było własnością możnej pani zwanej Laureta; również od jej imienia mogła powstać nazwa miejsca. Od łacińskiego laureatum-laureta pochodzi ludowa forma Loreto jako nazwa najpierw gaju, a później miasta.

Święty dom składa się z trzech ścian. Ścianę wschodnią, teraz zastąpioną ołtarzem, stanowiła skała z grotą, znajdującą się w Nazarecie. Chatka mierzy ok. 3 m, nie ma fundamentów. Powyżej 3 m dołożono cegły, aby Sancta Casa został umieszczony wyżej jako obiekt kultu.

Wnętrze Domku oświetla tylko jedno okno. Przez to okno Archanioł Gabriel przybył z posłannictwem. Wewnątrz przepierzenie z kraty dzieli pomieszczenie na symboliczne dwie części. Jedna część to „pokoik”, druga to „kuchenka”. W pokoiku znajduje się figura Matki Bożej z dzieciątkiem, natomiast w kuchence wymurowany jest kominek oraz szafka na naczynia. Święty Domek został najpierw otoczony solidnym murem. Ale szybko zdano sobie sprawę, że tak cenny skarb zasługuje na godną oprawę. W ten sposób rozpoczęto budowę Bazyliki w Loreto. Marmurowa obudowa Świętego Domku została wykonana na rozkaz papieża Juliusza II według projektu Bramantego (1507 r.). Stanowi ona jedno z arcydzieł sztuki włoskiego Odrodzenia. Poczynając od strony północnej, rzeźby przedstawiają: Narodzenie Maryi (wyk. przez Brandinelli i Raffaelo da Montelupo), Zaślubiny Maryi z Józefem (wyk. przez Sansovino i Tribolo), Zwiastowanie (wyk. przez Sansovino), Nawiedzenie św. Elżbiety (wyk. przez Raffaelo da Montelupo), Spis ludności (wyk. przez Francesco da Sangallo), od strony południowej Narodzenie Pana Jezusa i pokłon pasterzy (wyk. przez Sansovino), Pokłon Trzech Króli (wyk. przez Raffaelo da Montelupo). Na stronie wschodniej: Zaśnięcie Matki Bożej (wyk. przez Domenico Aimo) i poniżej Przeniesienie Świętego Domku z Trasatu (dzisiejsza Chorwacja) do Loreto (wyk. przez Tribolo i Francesco da Sangallo).

Powstała wspaniała budowla, jedna z największych we Włoszech. Prace nad nią trwały trzy wieki. Świątynia na planie krzyża łacińskiego została postawiona w taki sposób, że wewnątrz, dokładnie w jej centrum, umieszczony został Święty Domek. Nad nim umieszczona jest kopuła, będąca znakiem rozpoznawczym loretańskiego sanktuarium; w nawach bazyliki znajduje się 12 kaplic. Kopułę zdobią freski, przedstawiające symbolicznie niektóre wezwania z Litanii Loretańskiej.

Święty Dom z Loreto stał się pierwszym międzynarodowym sanktuarium poświęconym Dziewicy Maryi i przez kilka wiekόw był prawdziwym maryjnym sercem chrześcijaństwa.

Papież Sykstus V, kończąc fasadę bazyliki wygrawerował złotymi literami: „Dom Matki Boga, gdzie Słowo Ciałem się stało”.

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2017 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji