24 czerwca — Narodzenie św. Jana Chrzciciela

„A Elżbiecie wypełnił się czas rozwiązania, i porodziła syna. I usłyszeli sąsiedzi i krewni jej, że Pan uczynił jej wielkie miłosierdzie swoje, i radowali się z nią. I stało się, dnia ósmego przyszli obrzezać dzieciątko, i nazwali je imieniem ojca jego, Zachariaszem. A matka jego odpowiadając, rzekła: Wcale nie, ale nazwany będzie Janem.” (Łk 1, 57–61)

W czasie uroczystości rozwiązał się nagle język Zachariasza; pod natchnieniem Ducha św. wysławiał wspaniale Pana, który nawiedzał lud swój, aby dokonać odkupienia jego i przepowiadając wysokie posłannictwo syna swego: „A ty, dzieciątko, nazwane będziesz prorokiem Najwyższego; bo pójdziesz przed obliczem Pana, gotować drogi jego, aby dać naukę zbawienia ludowi jego, na odpuszczenie grzechów ich.” (Łk 1, 76–77)
Zgromadzonych w domu Zachariasza ogarnął pobożny lęk i zachwyt. Pytali się wzajem: „Co mniemasz za dziecię to będzie”.

Maryja, pokorna córka Dawida ukrywająca w swym łonie Boga, któremu Jan miał gotować ścieżki, ginęła w tłumie, a pytające spojrzenia, które wymieniano, nie zatrzymywały się na młodej niewieście poślubionej cieśli z Nazaretu.

na podst.: o. Rene Maria Broise TJ,
Najświętsza Panna, Kraków 1925

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2017 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji