Maryja w litaniach loretańskich wielbiona

Podczas nabożeństwa majowego odmawiana jest litania loretańska do Matki Bożej. Słowo litania pochodzi z języka greckiego od słowa litomai i oznacza modlę się. Taki zwyczaj modlenia się, czyli powtarzania wezwań znany już był w Starym Testamencie. Wzór wezwań litanijnych jest zawarty w psalmie 135, zaczynający się od słów: „Wysławiajcie Pana, bo dobry”. Na każde z wezwań modlący się odpowiadali: „Ba na wieki miłosierdzie Jego”. Tak teraz w litaniach odpowiada się: „Zmiłuj się nad nami” lub „Módl się za nami”.
Powszechna jest opinia, że litania do Matki Bożej sięga czasów apostolskich. Została w dużej mierze ułożona przez apostołów, po chwalebnym wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny.
Litania ta więc należy do najdawniejszych modlitw Kościoła i jak wszystkie tego rodzaju modlitwy ułożona jest z natchnienia Ducha Świętego. Papież Sykstus  nadał przywilej odpustu 200 dni za każde pobożne odmówienie litanii loretańskiej.

Dlaczego litania loretańska
Litania taod dawna w soboty jest śpiewana w Domku Loretańskim we Włoszech. Domek ten jak głosi historia został przeniesiony w cudowny sposób z Ziemi Świętej w XIII wieku, kiedy muzułmanie zburzyli tam wiele kościołów. W domku po przeniesieniu znaleziono tekst litanii i stąd jej nazwa: litania loretańska.

na podst. „Maryja w litaniach loretańskich wielbiona”, o. Prokop kapucyn, 1875

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2017 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji