Matka Miłosierdzia

W latach 1503–1522 z rozkazu polskiego króla Wilno otoczono murem i dziewięcioma bramami obronnymi. Jedną z tych bram nazwano Ostrą Bramą, ze względu na ostry koniec miasta. Wtedy też na wewnętrznej stronie murów w Ostrej Bramie zawieszono obraz Najświętszej Maryi Panny. W 1620 roku Karmelici zostali przysłani do Wilna przez papieża Urbana VIII. Rok później, w 1621 roku, tuż obok Ostrej Bramy rozpoczęli budowę klasztoru oraz kościoła św. Teresy, który konsekrowano w 1654 roku. Ojcowie Karmelici, przepełnieni duchem serdecznej pobożności do Najświętszej Maryi Panny zwrócili uwagę na przepiękny obraz, który wisiał w najwyższym punkcie murów obronnych miasta. Pobożni zakonnicy zaczęli okazywać cześć temu świętemu wizerunkowi, a swym przykładem zachęcili lud do nabożeństwa. W 1655 roku ojcowie Karmelici zostali zmuszeni opuścić Wilno, które zajął car moskiewski. Były to czasy potopu szwedzkiego i cudownej obrony Jasnej Góry za pośrednictwem Najświętszej Maryi Panny. Z pewnością wiadomości te dotarły również do Wilna. Mieszkańcy otaczali coraz większą czcią wizerunek Maryi z Ostrej Bramy, prosząc o zmiłowanie nad miastem. Ich prośby zostały wysłuchane, w 1660 roku Wilno polskie wojska królewskie odebrały carowi Wilno. Rok później powrócili tam ojcowie Karmelici. Najgorliwszym czcicielem Bogarodzicy był o. Karol, który postarał się, by obraz przeniesiono do kościoła św. Teresy — w tym czasie zbudowano drewnianą kaplicę i w 1671 roku obraz do niej przeniesiono. W tym roku także wizerunek Matki Miłosierdzia przybrano w srebrną sukienką. Od 1849 roku charakterystyczną ozdobę obrazu stanowi wielki, odwrócony sierp srebrnego półksiężyca z wygrawerowanym napisem Dzięki Tobie składam Matko Boska za wysłuchanie próśb moich, a proszę Cię, Matko Miłosierdzia, zachowaj mnie nadal w łasce i opiece Swojej Przenajświętszej W. I. J. 1849 roku — wotum z 1849. Choć nigdy nie był przymocowany do obrazu, optycznie tworzy z nim całość.
18 maja 1708 roku w pobliżu Ostrej Bramy wybuchł groźny pożar. Ojcowie Karmelici przenieśli obraz Matki Bożej do kościoła — wtedy widziano Bogurodzicę nad budynkiem kościoła. Ogień w niewytłumaczalny sposób odwrócił się od klasztoru — klasztor został zachowany. Obraz ponownie umieszczono w kaplicy, niestety po 7 latach (w dniu 26 maja 1715 roku) znowu wybucha pożar, który doszczętnie strawił drewnianą kaplicę. Obraz uratowano. Kilka lat później ojciec Telesfor wybudował murowana kaplice, która przetrwała do naszych czasów. Obraz ukoronowano papieskimi koronami w 1927 roku.
Od połowy XVII wieku obraz Matki Ostrobramskiej zasłynął z cudów. Wierni pielgrzymowali do Niego z prośbami o uzdrowienie i łaski Boże, a w podzięce ofiarowali ozdoby, a także wota dziękczynne w kształcie cudownie uzdrowionych części ciała, ofiarowywali również tabliczki z wypisanymi słowami wdzięczności.

Obraz
Ojciec Hilarion s swojej książce o Matce Bożej Ostrobramskiej tak opisuje Jej wizerunek: „Malowidło przedstawia Najświętszą Maryję Pannę jako Matkę miłosierną i litościwą. Twarz pociągła, głowa trochę ku prawej stronie z afektem nachylona, ręce przy piersiach na krzyż złożone, grzesznika przyjmują i przytulają. W patrzącym obraz wzbudza wielką bojaźń z ustanowieniem i sercem złączoną.” Do tego opisu p. Sankowski dodaje: „Najświętsza Maryja Panna przyodziana jest w płaszcz zielonkawo-niebieski, zarzucony na głowę i ramiona, pod nim czerwona tunika o zawiniętych szerokich rękawach. Głowa przykryta białą chustą, a szyja — szalem. Głowa Maryi otoczona promienistą aureolą. Tło obrazu jest brązowe. Obraz malowany tak subtelnie i umiejętnie, że twarz Bogurodzicy z momentu na moment zmieniać potrafi swój wygląd, jakby była żywa. Artysta musiał być niezwykle uduchowionym człowiekiem i mieć szczerą, religijną pobożność. Obraz pochodzi z XVI wieku, autorem prawdopodobnie jest jednego z nadwornych włoskich malarzy Zygmunta Augusta.”

„Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia,
życie słodyczy i nadziejo nasza witaj!
Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy;
do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole.
Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć,
a Jezusa błogosławiony owoc żywota Twojego
po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!”

Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2017 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji