Pochodzenie Różańca

 

Pierwsze świadectwa wielokrotnego odmawiania modlitwy Zdrowaś Maryjo sięgają VII wieku. Wkrótce potem zaczęto odmawiać 150 razy pozdrowienie anielskie, nazywając zwielokrotnioną w ten sposób modlitwę psałterzem Najświętszej Dziewicy. 

Różaniec objawiła Matka Boska w 1214 roku św. Dominikowi jako środek do nawracania grzeszników. Jak podaje św. Ludwik Maria Grignion de Montfort: ,,Św. Dominik widząc ciężar grzechów ludzkich stanowiący przeszkodę do nawracania albigensów, zaszył się w lesie w podłiżu Tuluzy, gdzie modlił się nieustannie przez trzy dni i trzy noce. W tym czasie oddawał się jedynie modlitwie i surowej pokucie (...) Wtedy ukazała mu się Matka Boża wraz z trzema aniołami i rzekła:

- Drogi Dominiku, czy wiesz jaką broń chce Trójca Przenajświętsza wykorzystać dla naprawy świata? ,,Chcę żebyś wiedział, że w tej walce najskuteczniejszą bronią był zawsze Psałterz Anielski, który pozostaje fundamentem Nowego Testamentu. Dlatego jeśli chcesz dotrzeć do tych zatwardziałych dusz i zdobyć je dla Boga, głoś mój Psałterz.."

Pod natchnieniem Matki Boskiej św. Dominik udał się do zamieszkiwanych przez heretyków wiosek i zgromadził tłumy. Zgodnie z tym o czym go pouczyła Maryja św Dominik dokonał rozróżnienia pomiędzy różnymi rodzajami tajemnic i po krótkim pouczeniu odmawiał 10 Zdrowaś Maryjo. Dzięki rozpowszechnieniu modlitwy różańcowej dokonało się duchowe zwycięstwo nad albigensami. Od Soboru Trydenckiego modlitwa różańcowa stała się praktyką zalecana wszystkim rodzinom katolickim. 

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2017 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji