Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort a Rycerstwo Niepokalanej

Głównym celem założenia Rycerstwa Niepokalanej była walka z masonerią. Święty Maksymilian mógł jednak wybrać dla swojej organizacji zupełnie inną nazwę. Dlaczego zdecydował się właśnie na Rycerstwo Niepokalanej? Wiemy, że św. Maksymilian już od dziecka miał szczególne nabożeństwo do Matki Bożej, a podczas studiów był pod dużym wpływem pism św. Ludwika Marii Grignion de Montforta. W Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny Niepokalana zostaje opisana jako ,,najgroźniejsza nieprzyjaciółka szatana”[1]. To właśnie o Niej myślał Bóg, kiedy w raju rzekł do węża ,,położę nieprzyjaźń między tobą a niewiastą”. Matka Boża została obdarowana szczególną łaską mocy zwyciężenia, zmiażdżenia i zdeptania Lucyfera. Dlaczego do takiej z pozoru mało kobiecej pracy została wybrana właśnie Ona? Przecież Bóg w swojej wszechmocy nie potrzebuje wcale drobnej niewiasty do pokonania szatana. Dlaczego do stoczenia ostatecznej bitwy nie został wybrany np. św. Michał Archanioł, który jako pierwszy przeciwstawił się zbuntowanym aniołom? Czy to nie dziwne, że Bóg chciał, aby to właśnie Niepokalana zdeptała głowę diabła? Odpowiedzi na te pytania znajdujemy w pismach św. Ludwika: ,,szatan będąc pysznym, nieskończenie więcej cierpi na tym, że zostaje zwyciężony i ukarany przez małą i pokorną służebnicę Pańską, której pokora upokarza go bardziej niż potęga Boża”[2]. Maryja poprzez swoją pokorę odzyskała to, co Lucyfer stracił przez pychę, a przez swoje posłuszeństwo uratowała to, co Ewa straciła przez nieposłuszeństwo.

Święty Ludwik w swoim Traktacie nawiązuje do słów św. Ireneusza z Lyonu, który już w II wieku zwracał uwagę na wielką rolę Maryi: ,,A więc jak przez nieposłuszeństwo dziewicy człowiek upadł, a upadając umarł, tak, przez dziewicę, która była posłuszna Słowu Bożemu, człowiek na powrót ożył i przyjął życie”[3]. Święty Maksymilian Kolbe wiedział, że myśl masonerii jest oparta na fałszywym pojęciu wolności: promowanie wolności prasy i wyznania jest wyrazem pychy oraz nieposłuszeństwa wobec Boga. Dlatego też najbardziej odpowiednią nazwą dla organizacji zwalczającej masonerię okazuje się Rycerstwo Niepokalanej. Jedynie Maryja, która jest najbardziej pokorna i posłuszna ze wszystkich ludzi, może wyprosić łaski nawrócenia dla najbardziej zbuntowanych i najbardziej oddalonych od Boga dusz. Jako Matka, Maryja kocha wszystkie swoje dzieci, nawet najgorszych grzeszników. Oto jak św. Maksymilian zwracał się do masonów na łamach Rycerza Niepokalanej: ,,Nasz Wódz was kocha. Czybyście mogli to sami przypuszczać? On was kocha bardzo i nie chce waszej zguby, ale zwleka i czeka, byście zastanowili się nad sobą i… co prędzej w Jego szeregi wstąpili. — Przyjdzie jednak dla każdego z was czas i to niedługo, kiedy będzie za późno!!!… Wiecie jak się nasz Wódz nazywa? To Niepokalana, ucieczka grzeszników, ale też i Pogromczyni węża piekielnego. Powiedzcie, gdzie potraficie ujść przed Jej wzrokiem? Jaki czyn, słowo, plan lub myśl potraficie przed Nią ukryć? Prochu ziemski, wy! — czyż wraz ze swoimi skarbami nie otrzymujecie istnienia w każdej chwili z ręki Boga. Czyż On, sprawiedliwy, nie potrafiłby was w proch zetrzeć? Ale oto Wódz nasz, Niepokalana, prosi za was o miłosierdzie, o przedłużenie życia, byście mogli jeszcze się opamiętać”[4].

Święty Ludwik pisał nie tylko o wielkiej roli Niepokalanej, ale także o pracy, jaką muszą wykonać jej słudzy i niewolnicy. Nastaną czasy, w których Maryja obudzi swoje dzieci do walki z szatanem. To właśnie ci ludzie, którzy poświęcają się Niepokalanej, stają się piętą, w którą uderza szatan. ,,W oczach świata będą oni mali i biedni, poniżeni, prześladowani i uciskani, jak pięta w stosunku do innych członków ciała. Ale w zamian za to będą oni bogaci w łaski Boże, które im Maryja rozdawać będzie obficie, będą wielcy i wzniośli w świętości przed Bogiem, wyniesieni ponad wszelkie stworzenie, pomocą Bożą wspierani, iż piętą swej pokory wespół z Maryją zmiażdżą głowę szatana i staną się sprawcami triumfu Chrystusa” (Traktat…, teza 54). Święty Maksymilian czytając te słowa wiedział, że jedynie Niepokalana może zmiażdżyć głowę szatana, a do tego zadania niezbędne są rycerze, gotowi do poświęcenia całego swojego życia dla służby Niepokalanej. Możemy domyślać się, że podobne rozważania nad Traktatem św. Ludwika doprowadziły św. Maksymiliana do wybrania nazwy Rycerstwo Niepokalanej. Jako rycerze nie zapominajmy, że do walki z szatanem Niepokalana potrzebuje swoich narzędzi, dlatego jesteśmy zobowiązani do tego, by stale Jej się zawierzać i we wszystkim Ją naśladować.

z Niepokalaną
A.M.

 

[1] św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, Warszawa 2014, Teza 52.

[2] ibidem.

[3] św. Ireneusz z Lyonu, Wykład nauki apostolskiej, Kraków 1997, s. 52.

[4] „Rycerz Niepokalanej”, 5 (1926), s. 289–291.

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2017 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji